Zasady jej działania są proste. Komora chłodnicza ma izolację cieplną, a oprócz tego gazową. Dzięki wyłożeniu ścian, stropu i drzwi blachą lub płytami z plastyku staje się ona gazoszczelna. Gazoszczelność musi być absolutna. Wnosi się owoce do gazoszczelnej komory jesienią i zamyka się je, a otwiera dopiero wiosną. Owoce w procesie oddychania pochłaniają O2, wydzielają natomiast CO2. Po kilku lub kilkunastu dniach atmosfera w komorze zamiast 21% O2 i 0,03% CO2 zawiera już 10% CO2 i 11% O2. Jak stwierdzono w pierwszych doświadczeniach angielskich, jest to najlepsza atmosfera do przechowywania jabłek.
Jabłka oddychają oczywiście dalej, zmniejszając w atmosferze zuwartość tlenu i zwiększając zawartość dwutlenku węgla. Jest to dla owoców niebezpieczne, może bowiem spowodować wystąpienie niektórych chorób fizjologicznych. Bierze się więc codziennie z komory próbki powietrza i oznacza w nich zawartość CO2. Jeśli jest go więcej niż 10%, otwiera się na jakiś czas małe okienko w obitych blachą drzwiach komory i wpuszcza do środka trochę powietrza bogatego w tlen, aby przywrócić pożądaną równowagę: 10°/o. CO2 i 11% O2.
Owoce w takiej atmosferze przechowują się w 4 °C znacznie lepiej niż w normalnej chłodni w 4 °C czy w 0 °C. Jabłka nigdy nie przechodzą klimakteryki w chłodni K.A. Nawet taką odmianę jak wczesnozimowy Mclntosh można w chłodni K.A. przechowywać przez 12 miesięcy, a odmiany późnozimowe przez 2 lata bez straty smaku czy aromatu. Dopiero po wyjęciu z komory gazoszczelnej przechodzą one kłimakterykę, a więc jeszcze długo mogą przebywać na półkach sklepowych bez obawy przejrzewania.
| |
|